-przyszłem,bo...-nie do kończył, bo mu nie pozwoliłam
-chcesz,żebym cię przeprosiła,nie musiałeś się fatygować,bo i tak nie ma zamiaru tego robić-powiedziałam,po czym odeszłam,nie miałam zamiaru go przepraszać,chociaż wiem,że zrobiłam,źle,ale taka już jestem,zimna,nie lubie słów typu"kocham cię",bo ich nie usłyszałam od mamy ani taty,kiedy tego potrzebowałam,ciągle są zajęci pracą,kiedy chcą czegoś to tylko,musisz być dobrą córką z dobrego domu-a zresztą-wysyczałam,postanowiłam odszukać przyjaciółkę,gdyż chciałam iść już do domu,bo źle się czuje,co ja się oszukuje,uciekam jak tchórz,bo wiem,że Justin jest w pobliżu,nagle ujrzałam tańczącą Jasmin z jakimś chłopakiem,podeszłam do niej,dotykając jedną dłonią jej pleców,tak aby się odwróciła-hej chce już wracać niezbyt dobrze się czuje-zacząłam,a na jej twarzy ujrzałam grymas,widać było,że dobrze się bawi-ty możesz zostać,tylko daj mi klucze-uśmiechnęłam się,a ona to odwzajemniła
-masz,dzięki-wyszeptała mi,pożegnałam się z nią i ruszyłam do wyjścia,powinnam się dobrze się bawić,jak zawsze,a dzisiaj nie potrafie,córką też nie potrafie być,to co ja potrafie?
Szłam uliczką,gdy nagle zauważyłam,że jedzie za mną biały samochód,zaczęłam iść szybciej,modliłam się aby,znaleźć jakąś kamienice i się w niej schować,ale moje modlitwy mi nie pomogły,wiec biegłam jak popażona,w głowie miałam,bit mojego serca,czego nie lubie,puls przyspieszał,kiedy znalazłam się na ślepej uliczce,klnęłam pod nosem,może mnie nie zauważy jak się schowam?,schowałam się za jakąś blaszaną skrzynią,wychyliłam głowe,zobaczyłam ten biały samochód,szybko schowałam głowe,byłam cicho,ale moje serce tak biło,że nie potrafiłam je powstrzymać,pierwszy raz,aż tak się bałam-odjechał-wyszeptałam,gdy nie było,ani śladu białego ferrari,wyszłam z ukrycia rozglądałam się do okoła,ale na ulicach było pusto,ani samochodów ani ludzi,troche się denerwowałam-haha,wiedziałam,że dam radę-powiedziałam sama do siebie,próbowałam się uspokoić,ale stać tu bezczynnie,nic mi nie pomoże,postanowiłam pójść do domu.Szłam już spokojna,ale gdy zauważyłam białe ferrari,zaczęłam biec
-stój,Cassidy,nie uciekaj!-krzyknął,co mnie oszołomiło on zna moje imie?,mój cały strach,który w sobie trzymałam znikł,postanowiłam się odwrócić,ale moim oczom ukazał się Justin Bieber,wyraźnie mu powiedziałam,że go przepraszać nie będę
-a co ulicha tu robisz?!-spytałam zła,podeszłam do niego,jego wzrok,patrzył w przeciwną stronę,chwyciałam go za podbrudek,żeby na mnie spojrzał
-wejdź do samochodu-rozkazał
-nie ma mowy-zaprzyczyłam
-boisz się mnie?-spytał,zaśmiałam się
-daj spokój-odwróciłam się od niego,przypominając sobie,jak uciekałam przed tym samochodem,nagle chłopak stanął przede mną
-więc dlaczego?-spytał
-nie mam ochoty-odwróciłam od niego wzrok
-spójrz na mnie-powiedział spokojnie,westchnęłam-patrze-powiedziałam
-podobam ci się ?-spytał,zaśmiałam się,co za idiota-pytam się,podobam ci się?-spytał ponownie
-tak i nie-powiedział tajemniczo-nie jesteś ekstra,ani super-uśmiechnęłam się
-sprawa jasna-powiedział po chwili
-nie rozumiem-wyszeptałam
-czego nie rozumiesz?-spytał zainteresowany
-o co ci chodzi?-spytałam,ciekawiło mnie to już od początku,musiałam znać jego odpowiedź,o jakieś głupie przepraszam,miałby chodzić za mną?
-chce zostać twoim przyjacielem-powiedział,byłam w szoku
-przyjaciele,serio?-spytałam-podoba mi się-zaśmiałam się,może lepiej się poznamy i jakoś się dogadamy.Postanowiłam z moim przyjacielem,spotkać się jutro,dałam mu swój numer telefonu,by się z nim z kontaktować ,Justin odwiózł mnie do domu,byłam zmęczona więc postanowiłam,wykąpać się i pójść spać.
Rano wstałam z małym kacem,rozejrzałam się po pokoju Jasmin,spała postanowiłam się ubrać.Poszła do łazienki odkręciłam wodę przymyłam twarz,po czym chwytając ręcznik z wieszaka,wytarłam nią twarz,spojrzałam w lustro-musisz nad sobą ciężko popracowałać,moja droga koleżanko-powiedziałam przyglądając się sobie,chwyciłam za puder i nakładałam go sobie na twarz.Wychodząc z łazienki i udając się do salonu,zauważyłam Jasmin,która obżerała się chipsami
-dobrze się bawiłaś?-spytałam,chociaż wiedziałam,że tak
-też mi pytanie,było zajebiście,szkoda,że Bieber mi uciekł-zacząła,zaśmiałam się ona go spotkała?
-naprawde?-spytałam już poważniej
-taaa,pytał o ciebie,a ja mu powiedziałam,że wyszłaś-odpowiedziała,skończyłyśmy temat Biebera,gdyż mój tata nam przerwał rozmowe-odbierz-rzuciła mi mój telefon,skrzywiłam się,po czym nacisnęłam na zieloną słuchwkę
-cześć-zaczełam
-nie moja droga, tak się ze mną nie wita-zaczął,co za cwel znowu to samo,mam dość jestem jego córką,a traktuje mnie jak,jakiegoś pracownika
-witaj ojcze,czemu zawdzięczam ten nagły telefon do mnie?-spytałam,a mój tik w oku skakał na każdy kąt w salonie Jasmin
-już lepiej,chce wiedzieć,kiedy masz zamiar zawitać w domu?-spytał
-nie długo się zjawie-odpowiedziałam
-dobrze,żegnaj-pożegnał się,nie może powiedzieć,to pa córcia,albo yo do potem,tak trudno wyluzować?,u mnie to norma,musiałam się pożegnać z Jasmin,chwyciłam torbę i wyszłam z jej domu,szłam uliczką,wstąpiłam do podmiejskiej toalety,przebrałam się i wyszłam płacąc kobiecie
-wiesz co?-spytała przyglądając się mnie,kobieta-ciągle wychodzisz tu w innych strojach-zaczęłam,postanowiłam ją spławić i iść przed siebie,byłam już blisko domu,gdy białe ferrari zatrzymało się koło mnie,zaśmiałam się -to jeszcze nie czas,by się spotkać-mówiłam
-wiem,ale chciałem cię zobaczyć,pamiętaj,że będe czekał przy tej nowej restauracji o 18-powiedział,po czym odjechał,nie mam ochoty iść do żadnej restauracji,zrobie go w balona,wiem pewno się wkurzy,ale nie tak chce spędzić sobote,chce iść na impreze zabawić się,kiedy weszłam do budynku,przywitał mnie promienny uśmiech mojej małej siostry Juliki,odwzajemniłam uśmiech,szybko zrzyciłam torbę i podbiegłam do niej,biorąc ją na ręce,dałam jej buziaka w policzek,a ona się zaśmiała
-co u mojej Juliki?-spytałam
-ja nie Julka,ja dziewcinka(dziewczynka)-zaśmiałam się
-co robiłaś ?-spytałam,wiem,że ma 2 latka ,ale lubie z nią gadać
-tantanyiooobiberbiberooo-zaczęłam mówić tak szybko,że tylko zrozumiałam,że tańczyła i śpiewała Biebera,nagle do salony weszła moja mama,dama która nic nie mówi,tylko patrzy jak tata daje nam kazania,a jak tata na nią mówi "ty jesteś po to by rodzić dzieci i dziećmi się zajmować",biedna,na jej miejscu dawno bym od niego uciekła,ale ona jest taka opanowana i taka śliczna,Britney ma po niej urodę.
-Cassidy,jak nocowanie u Jasmin?-spytała siadając na kanapie,aww od 3 dni do mnie się nie odzywała,aż to chore
-dobrze-odpowiedziałam-mamo?-spytałam
-tak?-spytała
-czemu milczysz?,czemu się mu nie postawisz ?-spytałam na raz,jej oczy były zmieszne
-kocham go,a miłość jest najważniejsza,chce cie ostrzedz-zaczęłam szeptać-twój ojciec szuka ci narzeczonego-zaczęłam,mój oddech przyspieszył
-co?!!!!!!-krzyknęłam,nagle tata,pojawił się w salonie,a mama znikła,to jest cholernie chore,nie chce tu być,musze uciec
-moja droga,wdomu się nie krzyczy!-warknął
-czy ty mi szukasz narzeczonego?!-spytałam wściekła
-tak-odpowiedział
-Britney nie musiałeś szukać,czemu mi?!-spytałam,podeszłam do niego bliżej,a słona substancja spłynęła po moim policzku
-bo ona umiała się zakochać,a ty tylko imprezujesz myślałaś,że się nie dowiem ?!,dzisiaj przyjedzie twój narzeczony,kolacja o 18 i masz się pięknie ubrać-wyszedł z salonu,padłam na podłoge zwinęłam się w kłębek,tak nie może być,Justin on będzie czekać,nie chce go oszukać,żałuje,że tak powiedziałam.
17.45 byłam wymalowana,a sukienka którą miałam na sobie,była fioletowa,naprawde piękna
-pięknie wyglądasz-powiedziała,spojrzałam sie w lusterku-taka piękna,tylko na twarzy widać smutek i brak pewności siebie,gdzie ta Cassidy,która lubiała zdenerwować każdego? -spytała,a ja patrzyłam na siebie zwielkim,żalem
-stoi przed tobą,ale jest zagubiona,miałam się spotkać z przyjacielem,ale musze zobaczyć sie z narzeczonym-powiedziałam,a łzy spływały po moim policzku
-zaraz się rozmarzesz-podeszła bliżej i ztarła moje łzy,po czym mocno przytuliła-damy rade-pogłaskała mnie,jestem bez silna Justin mnie znienawidzi,czemu mi zależy ?
-Panienki,wasz ojciec was wzywa do salonu-przyszła pokojówka,po czym odeszła
-jest Taylor?-spytałam siostry
-tak,chodźmy-powiedziała
-nie,on na mnie czeka-spojrzałam w okno,siostra mną szarpnęła
-kto taki?-spytała
-Justin,umówiłam się z nim,a taraz mnie znienawidzi-posmutniałam
-Justin Bieber,kiedy?jak?-pytała,wiedziałam,że ma na bzika na jego punkcie,ale żeby aż tak-chodź potem mi opowiesz-wyszłyśmy z pokoju,zauważyłam,że tata rozmawia z młodym mężczyzną,miał bląd włosy,umięśniąny i z klasą,już mi się nie podobał,zeszłyśmy po schodach
-o to moja córka Cassidy,Cassidy poznaj Liama-wskazał na bląd mężczyzne,wymusiłam sztuczny uśmiech,co on odwzajemnił wszyscy udaliśmy się do jadalni,zasiadłam przy stole,a koło mnie Liam nie wiem czemu,ale brzydziłam się jego obecnością i bliskością
-wiec Liam czym się zajmujesz?-spytała mama
-jestem aktorem-odpowiedział krótko
-skąd znasz mojego tate ?-spytałam,a wszystkie oczy skierowały się w moją stronę
-czy to ma jakieś znaczenie ?-spytał tata z wrednym wyrazem twarzy,czy on kiedykolwiek się uśmiecha?,przywróciłam teatralnie oczami i zaczęłam jeść
-więc-syknął Liam
-więc-syknęłam sarkastycznie,nagle Liam wstanął,po czym klękną nade mną
-czy wyjdziesz za mnie?-spytał,co?!
___________________________________
Mamy drugi rozdział :)
Komentujcie!!!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz